vandaag liep ik naar huis. niet helemaal maar wel een groot stuk. want ik had geregeld dat ik vanmiddag en morgen vrij ben dus toen dacht ik : ooh ik heb toch alle tijd van de wereld en m'n tas sneed gemeen in de schouders dus zette ik die achterop en liep hand in hand met mijn fiets verder. en als je loopt zie je veel meer. zoals deze mooie dame. ooit was ze vast nog mooier, maar nu zie ik ook nog steeds haar schoonheid. één of andere vandaal heeft over haar heen gereden. ik rem voor dieren. voorzichtig vouwde ik haar in de zak van het taartje waar ik mezelf even lekker op getrakteerd had. en straks beland ze veilig in mijn plakboekje. en bewijs ik haar alle eer die ze verdient.

nu ga ik slapen, ja ik weet dat het pas kinder-bedtijd-tijdstip is. misschien word ik over een paar uur wel weer wakker, maar ik heb heel veel zin om nuttige dingen te doen alleen mijn lichaam is zo zwaar van het moe-zijn. de eerste keer in mijn leven irriteer ik me aan de rommel in mijn kamer, moet je nagaan hoe erg het is. het liefst wil ik alles opruimen maar dat heeft weinig zin als je midden in een verhuizing zit. want als je alles dan in de kast hebt verstopt moet het er binnen een paar dagen weer uit om in dozen gestopt te worden. morgen ga ik beginnen met de rommel. ik heb in de afgelopen jaren heel veel rommel verzamelt. niet alles is rommel maar wel veel. want ik ben heel slecht in weggooien. en elke dag komt er weer nieuw bij. morgen begin ik met alle recepten uitzoeken en inplakken. wat me nooit gaat lukken binnen één dag want ik ben zo'n perfectionist die alle recepten precies passend in wil plakken. dus misschien is het handiger om ergens anders te beginnen. ach, ik zie morgen wel. ik moet nu niet nog meer energie verspillen aan zulke moeilijke maar zeer nutteloze vraagstukken. dus, doei!

1 opmerking: